۲۳.۳.۹۷

اما بال از جنبش رسته است



دریچهِ باز قفس بر تازگی باغها سحرانگیزست‌
اما بال از جنبش رسته است‌
وسوسه چمنها بیهودهست‌
میان پرنده و پرواز
فراموشی بال و پرست‌


در چشم پرنده
قطره بیناییست


ساقه ببالا میرود
میوه فرو میافتد
دگرگونی غمناکست‌
نور آلودگیست‌
نوسان آلودگیست‌
رفتن، آلودگیست‌

پرنده در خوابِ بال و پرش
تنها ماندهست‌
چشمانش پرتوی میوهها را میراند
سرودش بر زیر وبم شاخه ها پیشی گرفته است‌
سرشاریش قفس را میلرزاند
نسیم، هوا را میشکند
دریچه قفس بیتابست.

سهراب سپهری