۹.۳.۹۶

آسمان کلاه منست و همراهانم جیرجیرک ها


زندگی‌ برای من یک دانشگاهست. سیر و سیاحت دنیاست. سفر در زمانست. تجربه است. میبینم، میاموزم و جلو میروم. در این سفرِ بی‌ خطر، فقط بهره روحی‌ و جسمی‌ است. من آن نقطه نورانی را که بسیار دور است میبینم و بطرف آن در حرکتم. تلاشم در جهت تولدی دیگرست. اینبار بخواست خودم. با رنج بگنج رسیدنست و مطمئناً تباهی نیست.











هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

توجه:فقط اعضای این وبلاگ می‌توانند نظر خود را ارسال کنند.