۵.۱۱.۹۶

زان پیش که بر سرت شبیخون آرند



زان پیش که بر سرت شبیخون آرند
برگوی بتا تا می گلگون آرند
تو زر نی ای غافل نادان که ترا
در خاک نهند و باز بیرون آرند.

خیام