۲۹.۱.۹۶

که کردار ماند ز ما یادگار


کدام قله کدام اوج ؟
مرا پناه دهید ای اجاقهای پر آتش 

ای نعل های خوشبختی
و ای سرود ظرفهای مسین در سیاهکاری مطبخ
و ای ترنم دلگیر چرخ خیاطی
و ای جدال روز و شب فرشها و جاروها
مرا پناه دهید ای تمام عشق های حریصی
که میل دردناک بقا 

بستر تصرفتان را
به آب جادو
و قطره های خون تازه میآراید….













هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

توجه:فقط اعضای این وبلاگ می‌توانند نظر خود را ارسال کنند.