۱۳.۱۰.۹۵

مرا اختر خفته بیدار گشت , به مغز اندر اندیشه بسیار گشت


همانند مداد که ارزشش به مغز آنست و مدادی که مغز ندارد چوبی بیش نیس و فقط بدرد سوختن میخورد، ارزش آدمی نیز به مغز اوست و بدون این توده چربی‌ پیچیده هیچ بهایی ندارد. دوزخ جای مغز مردگان است. سخن اهل جهنم است که میگویند اگر می شنیدیم و از مغز خود بهره میگرفتیم در اینجا نبودیم.

یکی پرخرد مرد پاکیزه مغز
که بودش زبان پر زگفتار نغز.
فردوسی‌ کبیر











هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

توجه:فقط اعضای این وبلاگ می‌توانند نظر خود را ارسال کنند.